Halk her şeyi bilir. Bilmediğini sananlar bilmeyenlerin kendisidir.

Halkın Dili; Bilimsel ifadeleri  karşılamaya, açıklamaya yetecek güçtedir. Süslenip püslenenen cilveli sözlerin özü halkın dilinde vardır. Bakın düşüncelerini nasıl ifade etmişler:

Her şey aslına döner.

Güneş çarığı, çarıkta ayağı sıkar.

Sırçalı Köşkte oturmuş halk edebiyatı yapıyor.

Yazın gelişi bahardan belli olur.

Sıçan olmadan dağarcık kesmek.

Ağıl eğri de inek sağılmıyor.

Lafın tümü deliye söylenir.( "Leb demeden leblebi anlamak" sözünün tersi)

Elin delisine uyma!

Harmana giren porsuk dirgene dayanır.

Kızım sana söylüyorum, gelinim sen işit.

Kişinin aynası iştir, lafa bakılmaz.

Ölüsü olan bir gün, delisi olan her gün ağlar.

Besle kargayı oysun gözünü.

Guruguruya gadan alam. Çağrılan yere erinme, çağrılmayan yere görünme. Desinler ki Haço’nun hançeri var.